27/11/2006 - HİYERARŞİ YA DA ACI
HİYERARŞİ YA DA ACI
I - Tanrı
Kendini yarattıktan sonra Önce şöyle bir etrafına baktı Hiçbir şey yoktu, tuhaftı Mükemmel olduğunu hissediyordu İçten içe de gurur duymuyor değildi kendiyle Nasıl göründüğünü merak etmeye başladı bir süre sonra Bir ayna bakındı etrafına, yoktu Canı sıkılmıştı, bilinmesi gerekiyordu 'Ol' dedi, varlık oldu. Yetmedi İnsanı yarattı tanrı, hafifçe gülümsedi Gelecekteki tüm acıları görmesine rağmen Başlattığı oyuna devam ediyordu...
II - Büyük Patron
Kimi yuvarlak masa etrafında Kimi ayakta Bir elleri en kalite kumaştan pantolonlarının cebinde Ya da içki bardağı tutarken Bir diğeri, dünyanın döneceği yönü işaret ediyordu, " - Beyler; gelecek bizim ellerimizde şekillenecek, Dünyanın tek hakimiyiz, bire beş katacağız, Kimse tutamaz bizi bundan sonra. Şerefinize ! " Gevrek gevrek gülüyordu, Dudaklarını küstahça büküyordu...
III - Yaratık
" - Efendim, her şey ayarlandı, İstediğiniz haber şu kadar ülkede, Bu kadar gazete ve televizyonda çıkacak. Kamuoyu istediğiniz gibi yönlendirilecek, Bir dahisiniz siz, korkulur sizden " " - Sayın büyüğüm; Falanca ülkenin filanca maden işletmeleri, Filanca ülkenin falanca petrol yataklarına el koyduk En büyüksünüz artık " Peşpeşe gelen bu haberlerle Gözleri parladı yaratığın Bir vampir gibi, sömürüyordu...
IV - Çocuk
Proteze benziyordu kolları, bacakları Dipten ve kırılgan deviniyordu Umutları donmuştu ayazda Öylece bakıyordu. Kudurmuş bir boğa gibi Sadece kırmızıya odaklanmıştı. Durdu yürüyen demirler, durdum Bir mendil çıkardı torbasından " - Abi alır mısın ? dedi Gözlerinden çapak, burnundan sümük akıyordu. Dünya dönerken, o, Usul sul boynunu büküyordu...
V - Köstebek
Eşelediği toprak taşlıydı Hergün daha az mesafe katediyordu Tünel bir köke dayanmıştı Geçmesi gerekiyordu Altından geçmeye karar verdi Yeniden kazmaya başladı Kazdığı toprağı tepti, tepti Çok toprak tepti Tepeleme yığıldı teptiği toprak Adam, bahçesindeki bu davetsiz misafirden hiç hoşlanmadı Kazmayı eline aldı. Köztepet tepiyordu Tam işini bitirmek üzereydi ki..
Adam, kazmayı, sapladığı yerden çıkardı Tüğlü tüğlü kan damlıyordu...
VI - Atom
Günün birine kadar hiç sorgulanmadı Bir gün sorgulanmaya başlandı Başka bir gün 'bölünemez' dendi Bir başka gün 'bölünebilir' dendi Gün geldi, insanların üstünde parçalandı Parçalarından yeni teoriler türetildi Parçalarının parçaları da parçalındı Parçalanan parçalarının parçaları da parçalandı
Her bütün ikiye bölünebilir Her bütün ikiye bölünebilir
En son madde mi kalır ? En son madde mi kalır ?
En son enerji mi kalır ?
En son ne kalır ?
VII - Seyir
Tanrı seyrediyordu Büyük patron küstahça dudaklarını büküyordu Yaratık sömürüyordu Çocuk boynunu büküyordu Köstebek tüylü tüylü kanıyordu Atom parçalanıyordou
İnsan kavruluyordu
Varlık sancılanıyordu...
Mustafa Kaya Kasım - 2006
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
Hakkımda
Merhaba Dostlar...
Kategoriler
Arkadaşlarım
Feride Özmat edakeskin
|